Hoe werkt een overspanningsbeveiliging apparaat?

1. Leer wat een overspanningsbeveiliging is voordat u een overspanningsbeveiliging ondergaat

Ten eerste moet u begrijpen wat een overspanningsbeveiliging is voordat u begrijpt hoe een overspanningsbeveiliging werkt. Wanneer de spanning door een elektronisch apparaat gaat en als de spanning het standaardniveau (120 volt) overschrijdt, wordt de toestand van de spanningsstijging een stroompiek genoemd. Er zijn veel redenen voor een stroompiek, zoals het gebruik van high-power apparatuur, lijnveroudering, bliksemslagen en apparatuurstoringen van elektriciteitsbedrijven. De stroompiek kan hoge temperaturen in draden en componenten in elektronische producten genereren en ervoor zorgen dat ze beschadigd raken. Zelfs als de stroompiek de elektronische componenten niet beschadigt, zal het schade aan de interne componenten veroorzaken en hun levensduur verkorten. In feite is niemand zich bewust van het optreden van een stroompiek totdat de elektrische apparatuur plotseling stopt met werken.

2. De overspanningsbeveiliging' De bouwoverspanningsbescherming

kan worden gebruikt om schade aan de apparatuur veroorzaakt door plotselinge overspanningen te voorkomen. Het werkt door stroom uit een stopcontact te leiden en deze vervolgens uit te voeren via de apparatuur die is geïnstalleerd met een overspanningsbeveiliging. De metaaloxide varistor is een belangrijk apparaat in de overspanningsbeveiliging, die overtollige spanning kan verdelen en leiden om ervoor te zorgen dat de spanning en vermogensniveaus die door het apparaat worden ontvangen consistent zijn. Het werkingsprincipe van een metaaloxide varistor is vergelijkbaar met een drukgevoelige klep. Wanneer de metaaloxide varistor een hoog niveau van spanning detecteert, kan het de weerstand verminderen en kan het de weerstand verhogen als het spanningsniveau te laag is. Bovendien kan het automatisch beginnen om de richting van de spanning te veranderen wanneer nodig. De metaaloxide varistor bestaat uit drie delen, waaronder een metaaloxide aangesloten op de voeding en twee aardingsdraden aangesloten op de halfgeleider. De halfgeleider heeft een variabele weerstand, waardoor elektronen kunnen bewegen door de weerstand te veranderen wanneer de spanning te hoog of te laag is.